W latach 2002–2006 zbudowano sześć prototypów przyszłego M1150 i poddano je testom. Po próbach, które zakończyły się wynikiem pozytywnym, wóz skierowano do produkcji seryjnej. Korpus zamówił 52 egzemplarze M1150 ABV, a dodatkowe 187 pozyskano na potrzeby US Army. Wozy zostały użyte bojowo podczas konfliktu w Afganistanie.
Konstrukcja M1150 zbudowano na podwoziu czołgu podstawowego M1A1 Abrams. W ramach redukcji kosztów nie zdecydowano się na zamówienie zupełnie nowych kadłubów, tylko wykorzystano zmagazynowane podwozia czołgów M1A1. Zostały one gruntownie przebudowane i wyremontowane w zakładach (GDLS). Dotychczasową wieżę zdemontowano i zastąpiono inną, która może obracać się w zakresie 180° (90° w lewo i 90° w prawo) i której przód podobny jest do czoła wieży Abramsa. Została ona pokryta blokami pancerza reaktywnego (ERA), składającego się z 53 modułów, co gwarantuje większą ochronę przed ładunkami kumulacyjnymi. Załogę stanowią dwie osoby: kierowca i dowódca. Kierowca zajmuje pozycję taką jak w czołgach M1, siedząc z przodu pośrodku kadłuba.