Wokół orła znalazła się nazwa państwa „UNITED STATES OF AMERICA”. Na monecie nie znalazł się w ogóle jej nominał. Wówczas w Stanach Zjednoczonych wartość monety określano na podstawie jej wagi i kruszcu. W 1798 roku na rewersie pojawił się Heraldic Eagle z Wielkiej Pieczęci Stanów Zjednoczonych. Bowers podaje, że można spotkać egzemplarze monet z Heraldic Eagle na rewersie i datami wybicia od 1795 do 1797 na awersie. Wynikało to z tego, iż mennica do bicia używała także starszych stempli awersu.
Pierwsze 400 sztuk monet dziesięciodolarowych zostało dostarczonych 17 września 1795 roku. Moneta ta nigdy nie stała się amerykańską monetą używaną w międzynarodowym handlu. Na przykład bankierzy preferowali monety pięciodolarowe, które rozmiarem były bliższe brytyjskim suwerenom i gwineom, francuskim 24 liwrom czy brazylijskim 4000 realom. Duża część tych monet została jednak wywieziona z kraju jako kruszec lub przetopiona ze względu na rosnące ceny złota związane z trwającymi wojnami napoleońskimi.