Rząd Świeżyńskiego próbował porozumieć się także z Komitetem Narodowym Polskim aby współtworzyć w ten sposób suwerenną legalną władzę uznawaną przez państwa Ententy, jednak w chaosie wojennym podejmowane działania nie były centralnie koordynowane. Roman Dmowski w drugiej połowie sierpnia wypłynął do Stanów Zjednoczonych i wrócił do Francji dopiero w drugiej połowie listopada 1918 gdy Rada Regencyjna już nie istniała. Pierwszym realnym przedstawicielem Komitetu, który przyjechał na ziemie polskie z emigracji był Stanisław Grabski, przybywający do Krakowa na początku grudnia 1918 roku. W niedzielę 3 listopada Zygmunt Chrzanowski przygotował odezwę do Narodu i przeforsował jej przyjęcie przez Rząd pomimo sprzeciwu samego premiera. Odezwa nawoływała do utworzenia Rządu Narodowego. Rada odmówiła jednak i zdymisjonowała rząd, a jako że sam premier nie był zwolennikiem odezwy nie stawiał oporu i podpisał dymisjęChrószcz G., ROK 1918 W PUBLICYSTYCE BOLESŁAWA KOSKOWSKIEGO NA ŁAMACH KURIERA WARSZAWSKIEGO, Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Raciborzu, 2021.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rada Regencyjna · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.