Maska przeciwgazowa wz.32 – maska przeciwgazowa używana w Wojsku Polskim w okresie II Rzeczypospolitej. thumb|240px|Wręczenie prezydentowi RP Ignacemu Mościckiemu maski przeciwgazowej przez delegację ZG LOPP 9 maja 1934 Opis W latach 20. XX w. na wyposażeniu Wojska Polskiego znajdowało się kilka rodzajów masek przeciwgazowych. Utrudniało to szkolenie, zaopatrywanie i eksploatację. Dążąc do zmiany tej sytuacji, w 1923 uruchomiono na licencji francuskiej produkcję masek w Polsce. Prace badawczo-rozwojowe prowadzone przez Wojskowy Instytut Przeciwgazowy spowodowały, że na początku lat 30. w Wojskowej Wytwórni Sprzętu Przeciwgazowego w Radomiu uruchomiono produkcję maski przeciwgazowej wz. 32.
Maska wz. 32 miała dobre parametry ochronne i eksploatacyjne. Masa skompletowanej maski była równa 1,8 kg, z czego 0,64 kg przypadało na sam pochłaniacz. Czas pracy pochłaniacza wynosił około 24 godzin, natomiast opór właściwy 15–16 mm słupa wody – przy przepływie 30 dm³ powietrza w ciągu 1 minuty. Miała jednak również wady. Były nimi zły wykrój maski właściwej – co utrudniało odpowiednie dopasowanie do kształtu głowy – oraz niezbyt udana konstrukcja pochłaniacza. Komora z węglem aktywowanym zawieszona była na sprężynach i nie gwarantowała należytej ścisłości masy węgla.