mały|Konfirmacja w kościele Temppeliaukio w Helsinkach (2011) Konfirmacja (pol.: konfirmacja, niem., szw.: Konfirmation, z łac. confirmatio, potwierdzenie) – w kościołach ewangelickich uroczysty obrzęd wyznania swojej wiary i ślubowania wierności Kościołowi; nie ma ona charakteru sakramentu. Obrzęd pod tą nazwą występuje także u mormonów z Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich i polega na nałożeniu na ochrzczonych rąk duchownego w celu przekazania daru Ducha Świętego.
Konfirmacja na świecie W niektórych krajach protestanckich, jak Dania, Norwegia i Szwecja, bierzmowanie zostało zniesione po wprowadzeniu Reformacji, ale już po 200–300 latach (Dania/Norwegia: 1736, Szwecja 1686 i 1811) ponownie wprowadzone jako akt potwierdzenia wiary wyznanej na chrzcie i przynależności do Kościoła poprzez przyjęcie pierwszej komunii i złożenie wyznania wiary po uprzedniej paroletniej nauce religii zakończonej egzaminem, m.in. po tzw. obozie dla konfirmantów. Za odpowiedni wiek do przyjęcia komunii uznano 12–15 lat, a więc okres przejściowy między dzieciństwem i wiekiem dorosłym. Aktu konfirmacji dokonuje ordynowany duchowny poprzez położenie rąk na głowie konfirmanta i udzielenie błogosławieństwa.