Wchodzący w skład dywizji 1 Pułk Piechoty dzień później zajął niebronioną Kieś, z której Armia Radzieckiej Łotwy wycofała się już wcześniej. Tego samego dnia Kieś próbowały zająć jednostki Bałtyckiej Landeswehry nadchodzące od zachodu, jednak zostały odparte przez Łotyszy i EstończykówT. Paluszyński, Walka..., s. 202..
Zdemoralizowane po utracie Rygi (zajętej przez Niemców jeszcze 23 maja) i zagrożone odcięciem od zaplecza jednostki bolszewickie pośpiesznie wycofały się do Łatgalii. Jednostki estońskie maszerowały z Gulbene na Jekabpils, nie napotykając przeciwnika. 4 czerwca zajęły Madonę i Ļaudonę, zaś dzień później wkroczyły do Jekabpilsu, opanowując najpierw jego prawobrzeżną, a następnie lewobrzeżną część.
Armia estońska przekazała Łotwie zarząd opanowanych terytoriów. Z poparciem Ententy w Liwonii rząd Ulmanisa kontynuował rozbudowę jednostek łotewskich, na bazie 1 Pułku PiechotyT. Paluszyński, Walka..., s. 195..