Ubarwienie tego taksonu jest bardzo zmienne, zwykle zielonkawe (dotyczy to zwykle samców) z brązowawymi pręgami i srebrzystymi punktami, chociaż istnieje u tego gatunku silny polimorfizm: odnotowuje się osobniki barwy brunatnej, zielonej lub czerwonej i czasami może to też zależeć od płci, ilości melaniny w melanoforach lub wieku poszczególnego osobnika. Samice od swych męskich odpowiedników różnią się tym, że występują w trzech wyżej wymienionych odmianach barwnych. Wiąże się to również z techniką zwaną kamuflażem: ubarwienie jest zmienne w zależności od barwy otoczenia, w jakim ryba występuje, tzn. w zbiorowiskach wielomorszczy w lasach wodorostów.
Poza dymorfizmem płciowym związanym innym ubarwieniem wykazano, że poszczególne płcie mają inny układ melaniny w swych komórkach, służyć to może także do komunikacji wewnętrzno-gatunkowej. Podczas zalotów samce diametralnie zmieniają swe ubarwienie, co ma na celu przykuć uwagę samic. Jako iż samice zamieszkują nieco inne siedliska niż samce, te pierwsze muszą wykonywać krótkie migracje na terytoria tych drugich.
Barwa Heterostichus rostratus nie zależy od cech genetycznych odziedziczonych po rodzicach, ale od środowiska, w jakim występują.