Wyższe Seminarium Duchowne Zakonu Paulinów – seminarium duchowne, przygotowujące do święceń kapłańskich kleryków z Zakonu Świętego Pawła Pierwszego Pustelnika (paulinów)
Historia W 1653 r. paulini otrzymali pozwolenie od Stolicy Apostolskiej na otworzenie domu studiów filozoficzno-teologicznych w swoim klasztorze na Skałce w Krakowie.
Po I wojnie światowej władze zakonu postanowiły przy klasztorze wybudować osobny budynek seminaryjny, w którym miejsce znalazłoby także gimnazjum męskie. Został on wzniesiony w latach 1933-1935 według projektu Adolfa Szyszko-Bohusza, krakowskiego architekta i konserwatora. Budynek ma cztery kondygnacje, a jego prostą i zwartą bryłę wzniesioną w żelbetowej konstrukcji wieńczy płaski dach. Aranżację wnętrz oraz większość modernistycznych elementów wyposażenia zaprojektował sam Adolf Szyszko-Bohusz. Najciekawszym z pomieszczeń jest kaplica nakryta żelbetowym kasetonowym stropem. W przestrzeni kaplicy dominują okulusy. Architektura gmachu stanowi jeden z najwcześniejszych pod Wawelem przykładów sięgnięcia po wzory nowoczesne w okresie międzywojennym.