Obrona Helu W maju 1939 r. Zbigniew Braunstein-Braniecki wraz z wybranymi jednostkami KOP został detaszowany do obrony półwyspu Helskiego, gdzie utworzono IV Batalion KOP „Hel” (IV/7 pp). Kpt. Zbigniew Braniecki (używający od przyjazdu na Hel wyłącznie nazwiska Braniecki) został adiutantem dowódcy (później szefem sztabu) tego batalionu – mjr. Jana Wiśniewskiego.
Brał aktywny udział w obronie Helu. O jego znaczeniu dla batalionu KOP może świadczyć informacja zawarta w opinii podpisanej przez kontradmirała Włodzimierza Steyera, że w czasie obrony Helu d-ca batalionu zwrócił się z prośbą, by w razie jego zabicia lub zranienie dowodzenie batalionem objął nie następny w starszeństwie, a właśnie Braniecki. (opinia w Archiwum MOW)
2 października 1939 r. o godz. 14.00 nastąpiła kapitulacja Helu. Oficerów baonu „Hel” przewieziono do Gdyni, a stamtąd do obozów jenieckich.
Okres niemieckiej okupacji Kpt. Zbigniew Braniecki był więziony kolejno w: Oflag X B Nienburg (październik 1939 r. - grudzień 1939 r.) Oflag XVIII C Spittal am Drau (grudzień 1939 r. - styczeń 1940 r.) Oflag XVIII A Lienz (styczeń 1940 r. - marzec 1940 r.) Oflag II C Woldenberg w Dobiegniewie (1940 r. - 30 stycznia 1945 r.).