W 1837 roku weszła w życie ustawa Coinage Act of 1837, która zwiększyła wagę monet dziesięciodolarowych wykonanych ze złota próby 900 do 258 granów (16,718 g). Wraz ze zmianą wagi i średnicy złotych monet przystąpił do zmiany ich wizerunku. Stworzył motyw nazwany Coronet Head lub Liberty Head. Pojawił się on na monecie dziesięciodolarowej w 1838 roku. Na początku emisji Liberty Head Eagle, w latach 30. i 40. XX wieku, w Stanach Zjednoczonych gospodarka znajdowała się w depresji. W związku z tym, na nabycie tej monety, mogło sobie pozwolić niewiele osób. Od lat 50. XIX wieku sytuacja gospodarcza zaczęła się stabilizować, jednak popyt na monety dziesięciodolarowe pozostawał niski, nawet wśród kolekcjonerów.W związku z kalifornijską gorączką złota zapoczątkowaną 1848 roku ilość złota napływająca na rynek krajowy zaczęła rosnąć, a jego wartość zaczęła maleć. W 1849 roku Izba Reprezentantów i Senat przyjęły ustawę, której pomysłodawcami byli i . Reformowała ona złote mennictwo w Stanach Zjednoczonych i wprowadzała do obiegu złotą monetę o nominale 20 dolarów (Double Eagle). Głównym zamysłem, który stanowił podwaliny pod wprowadzenie monety Double Eagle była chęć przekształcenia dużych ilości złota na rynku w monety przy jak najmniejszym wysiłku mennic.