Nie zwrócono jednak wówczas uwagi na to, że sam projektant monety miał również irlandzkie pochodzenie.
Homer Saint-Gaudens tak pisał później o projekcie monety i kontrowersjach z nim związanych:
Istnieją także teorie, według których modelką Saint-Gaudensa miała być jego kochanka, z pochodzenia Szwedka, Davida Clark lub Harriet Eugenia Anderson.
Początek emisji monety 7 sierpnia 1907 roku prezydent Roosevelt wystosował list do sekretarza skarbu George’a B. Cortelyou z prośbą, aby mennica nie zwlekała dłużej z rozpoczęciem bicia monet. Monety o nominale 10 i 20 dolarów miały wejść do obiegu z rozpoczęciem września. Tydzień później Charles E. Barber napisał do nadzorcy mennicy w Filadelfii, aby przyspieszyć prace nad monetami, tym bardziej, że gipsowe odlewy monety dziesięciodolarowej dotarły do mennicy 22 lipca i od tej daty nie było żadnych informacji na ich temat. 25 września John H. Landis, nadzorca oddziału filadelfijskiego mennicy, przesłał do dyrektora U.S. Mint próbne monety Eagle. 500 sztuk zostało wybitych na prasie medalierskiej. Ich cechą charakterystyczną są kropki rozdzielające wyrazy w legendzie oraz ledwo zauważalne obrzeże (tzw. wire edge), które było nietypowe dla amerykańskiego mennictwa. Monety te są czasem uważane ze emisję kolekcjonerską lub emisję przeznaczoną do obiegu.