Józef Bernardi właśc. Giuseppe Bernardi (ur. 25 listopada 1897 w Caraglio, zm. 19 września 1943 w Boves) i Mario Ghibaudo (ur. 19 stycznia 1920 w Borgo San Dalmazzo, zm. 19 września 1943 w Boves) – włoscy duchowni, męczennicy, Błogosławieni Kościoła katolickiego.
Józef Bernardi urodził się jako dziecko Giorgia, robotnika i Marii, przędzarki jedwabiu. Miał pięcioro braci z czego trzech umiera w młodym wieku. W wieku dziesięciu lat wstąpił do seminarium duchownego. Był dzieckiem wątłym z pewnymi problemami zdrowotnymi. Po skończonych studiach teologicznych, 17 października 1915 przyjął habit duchowny. W czasie studiów w seminarium na trzy lata został zaciągnięty do wojska.
Po wznowieniu studiów w seminarium, w 1923 roku przyjął święcenia kapłańskie. Po pierwszych posługach duszpasterskich jako asystent proboszcza w Aisone i w katedrze, w latach 1928–1931 był dyrektorem Zawodowego Domu Dziecka, kiedy to został mianowany proboszczem w San Lorenzo di Bersezio. 29 czerwca 1938 roku został proboszczem w kościele San Bartolomeo w Boves.