Ośrodek Wyszkoleniowy Sekcji Dyspozycyjnej Oddziału Specjalnego Sztabu Naczelnego Wodza – funkcjonujący (od jesieni 1942 pod tą nazwą) w Wielkiej Brytanii, podczas II wojny światowej, w latach 1941–1944, polski ośrodek szkoleniowy żołnierzy łączności: radiotelegrafistów oraz radiomechaników, w tym kandydatów na cichociemnych. Ośrodek podlegał Oddziałowi VI (Specjalnemu) Sztabu Naczelnego Wodza. Początkowo funkcjonował w Anstruther (1941/1942) przy 1 Samodzielnej Brygadzie Spadochronowej, potem w budynkach dawnego browaru Auchtertool (1942/1943), później (1943/1944) w obiekcie dawnej Saint Margaret’s School for Girls w Polmont (Falkirk, Szkocja).
Kadra, organizacja, siedziba Powołanie ośrodka poprzedziło memorandum gupy łącznościowców, doręczone Naczelnemu Wodzowi przez por. inż. Gierata w sprawie radiowej łączności na potrzeby Kraju. Z grupy inicjatorów wywodzł się m.in. późniejszy dowódca centrali radiowej Sztabu NW "Mewa" por. inż. Iwanicki. W drugim etapie rozbudowano Polskie Wojskowe Warsztaty Radiowe w Stanmore, kierowane przez konstruktora rewelacyjnych radiostacji typu AP inż. Tadeusza Heftmana. W kolejnym etapie utworzono ośrodek szkoleniowy łącznościowców.