Pierwszy opublikował wzmiankę o nich George Borrow w swojej książce Wild Wales, napisanej w latach 50. XIX wieku i opublikowanej w następnej dekadzie. Opisał je jako „odrobinkę gorsze od tych z Epping”; Epping sausages to kiełbaski bez skóry na bazie mięsa. Borrow skosztował kiełbasek w miejscowości Y Gwtera Fawra (obecnie znanej jako ).

Reklamy w gazetach promujące sprzedaż Glamorgan sausages zaczynają się pojawiać od 1869 roku. Pierwsza reklama rzeźnika Henry’ego S. Hammonda z 288 Bute Street, Cardiff została umieszczona w „Western Mail” 15 listopada tegoż roku. Hammond kontynuował reklamowanie przez kilka następnych lat, a do 1873 roku twierdził, że popyt wymagał produkcji kiełbas co godzinę, nawiązując do innych producentów kiełbasek, którzy wyrabiają swoje kilka dni przed planowaną sprzedażą. Z reklamy jasno wynika, że ​​kiełbaski zostały wykonane z „wieprzowiny [ze zwierząt] karmionych doborowym nabiałem”.

Uważa się, że kiełbaski zostały pierwotnie wyprodukowane z sera Glamorgan, który nie jest już wytwarzany z powodu niemal całkowitego wyginięcia bydła rasy glamorgan, z mleka którego był produkowany. Kiełbaski zyskały popularność podczas II wojny światowej z powodu racjonowania mięsa.