Tutejsza wieża, obiekt niewątpliwie najważniejszy w szkoleniu spadochronowym, była pierwszym tego rodzaju obiektem zbudowanym na Wyspach. W dużej hali, a raczej szopie obok zamku, znajdowały się zestawy najrozmaitszych przyrządów gimnastycznych: kozłów, koni, poręczy, drążków, równoważni, pochylni, słowem wszystkiego co miało służyć dobrej kondycji fizycznej. Nie wtajemniczeni spoglądali na tę kolekcję „narzędzi tortur” z pewnym niepokojem, zerkając zwłaszcza z dreszczykiem emocji czy nawet strachu na umieszczony wysoko pod sufitem pomost z „dziurą zeskokową”.

Kadra i program szkolenia Do organizacji ośrodka szef Wydziału Studiów i Szkolenia Wojsk Spadochronowych ppłk dypl. Wilhelm Heinrich wyznaczył kpt. dypl. Zenona Starkiewicza, który otrzymał zadanie wyszkolenia taktycznego oraz przeszkolenia linowego batalionu piechoty w batalion spadochronowy. Cele i program szkolenia zdefiniował Naczelny Wódz gen. Władysław Sikorski 19 września 1941 w „Wytycznych wyszkolenia dla I Korpusu na okres zimowy 1941/1942" dla dowódcy I Korpusu.