Geneza Spadochroniarstwo w Polsce rozpoczęło się na skalę masową w 1936. W reakcji na tworzenie pierwszych jednostek powietrznodesantowych przez Niemcy oraz ZSRR (Rosję) oraz narastającą groźbę wojny, Sztab Główny Wojska Polskiego rozpoczął proces tworzenia takich jednostek także w Polsce. Ze względu głównie na brak odpowiednich samolotów, ale także środków finansowych, przyjęto koncepcję tworzenia niewielkich, bojowych grup spadochroniarzy do zadań specjalnych. Ich zadaniem miała być dywersja, ale także eliminacja wysokich przedstawicieli niemieckich władz, w tym funkcjonariuszy NSDAP oraz wysokich rangą oficerów Wehrmachtu. Polska była jednym z pierwszych państw na świecie, planujących tego rodzaju działania specjalne.
Po powstaniu Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, od 1936 intensywnie propagowano uprawianie sportu spadochronowego oraz rozpoczęto masowe szkolenia młodzieży;