Władysław Ksawery Czapliński (ur. 14 września 1878 w Będkowie, zm. 7 czerwca 1929 w Łodzi) – polski rzeźbiarz, autor pomników i nagrobków.
Życiorys Czapliński pochodził z Będkowa. Był absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. W Łodzi mieszkał przy ul. Cmentarnej 10. W tym mieście w 1914 założył zakład kamieniarski, gdzie tworzył rzeźby portretowe, nagrobki oraz pomniki. W późniejszym okresie współpracował z zakładem kamieniarskim Antoniego i Jerzego Urbanowskich. Uczestniczył w wystawach, które odbywały się w Łodzi w latach: 1901, 1905, 1912, 1924, w Poznaniu w 1903 oraz w Warszawie w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w latach: 1905, 1913, 1914, 1919, 1924, a także w 1902 w Salonie Aleksandra Krywulta, a także pośmiertnie w latach 2013–2014 na wystawie „Zakład Urbanowskich. Rodzina Dzieło Twórcy” w Muzeum Miasta Łodzi.
Jego prace znajdują się m.in. w zbiorach Łazienek Królewskich.
Posiada symboliczny grób w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi.