ukończył z wyróżnieniem Wojskową Akademię Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej obejmując stanowisko dowódcy 34 Symferopolskiej Dywizji Zmechanizowanej. W 2003 został awansowany do stopnia generała majora.
Sprawa Cibizowa, II wojna czeczeńska W 2004 r., będąc dowódcą 34 Symferopolskiej Dywizji Zmechanizowanej, zlecił pobicie (oficjalnie za oddalenie się na 30 dni z miejsca służby bez pozwolenia) podwładnego, ppłk. Wiktora Cibizowa, który pracował w sztabie wyborczym kandydata opozycji do Dumy. W tym samym roku zginął jego zastępca ds. uzbrojenia dywizji, płk. Andriej Sztakal.W czerwcu 2004 r. został wyznaczony na stanowisko dowódcy 42 Dywizji Strzelców Zmotoryzowanych, z którą wziął udział w drugiej wojnie czeczeńskiej, gdzie był do 2008 r. Jego dywizja stacjonowała w Kankali (obwód groźnieński). Zapewniał, że zabije trzech czeczeńskich żołnierzy za każdego poległego rosyjskiego żołnierza. Na początku czerwca 2005 r. grupa żołnierzy Specnazu z batalionu „Wostok”, podlegająca pod rozkazy Surowikina, zabiła jedną osobę i porwała jedenastu cywilów ze wsi Worozdinowskaja (rejon szełkowski).