Ożenił się z Konstancją Maciejowską, także poetką. W 1872 roku przeniósł się do Kłodawy, gdzie również prowadził praktykę lekarską. Zmarł w Kłodawie jako wdowiec, 26 stycznia 1879 roku po „długiej i ciężkiej chorobie”. Ostatnie lata życia spędził najprawdopodobniej w trudnej sytuacji materialnej.
Został pochowany na cmentarzu w Kłodawie. W marcu 2015 roku staraniem lokalnych działaczy przeprowadzono renowację jego nagrobka.
Twórczość Pieńkiewicz był autorem i wydawcą dwóch książek oraz jednego tomu poezji: Wybór poezyi z pisarzów Polskich z dodatkiem uwag o celu i duchu prawdziwej poezji (w siedmiu tomach, Wilno, 1836–1837) Bojan (Wilno, 1838) Pieśni nasze (Wilno, 1848, tom poezji wydany pod pseudonimem Adam herbu Trąb Rustejko)
Wybór poezyi Pieńkiewicza był chwalony przez recenzentów za pracowitość przy odnajdowaniu tekstów, nazywając publikację „pożyteczną i szlachetną” (Tygodnik Petersburski), krytykując jednak umieszczenie obok tekstów znanych poetów tekstów napisanych przez autorów zupełnie nieznanych (recenzja Józefa Zawadzkiego).