W 1779 roku stała się własnością rodu Paulinich.
W latach 1899–1926 właścicielem wyspy był polski kolekcjoner malarstwa hrabia Ignacy Korwin-Milewski, który zakupił ją od poprzedniego właściciela, arcyksięcia Karola Stefana Habsburga za kwotę 96 112 koron austro-węgierskich. Miała wówczas status eksterytorialny. W latach 1901–1910 została na polecenie Milewskiego wtórnie zalesiona (las sosnowy, oleandry, rododendrony), zbudowano przystanie i plaże, przywieziono barkami ogromne ilości dobrej ziemi, stworzono park z różnymi gatunkami egzotycznych roślin z całego świata, doprowadzono wodę pitną.
W 1905 roku Milewski zamieszkał na wyspie w zbudowanym przez siebie pałacu zaprojektowanym przez Teodora Talowskiego; rezydencję wzniesiono z wykorzystaniem istniejącego obiektu, tzw. pałacu rodziny Califfi. Przechowywał w nim swój ogromny zbiór obrazów malarzy polskich, liczący ponad 200 płócien. Przyjmował wielu arystokratów oraz członków ówczesnej elity towarzyskiej i przerobił niewielką pustelnię w pobliżu kościoła św. Katarzyny na budynek dla gości. Planował otworzyć na wyspie luksusowe sanatorium klimatyczne i kasyno gry, lecz plany te pokrzyżował wybuch I wojny światowej.