Karol Staliński (, ur. 21 kwietnia 1835 w Biskupcu, zm. 5 marca 1911 we Fromborku) – warmiński duchowny katolicki, kanonik kapituły warmińskiej we Fromborku, budowniczy kościoła i pierwszy proboszcz parafii w Prabutach.
Życiorys lewo|mały|Kościół w Prabutach (1899), wieżę dobudowano w 1903 roku lewo|mały|Kościół w Sztumie po rozbudowie lewo|mały|Grób ks. Stalińskiego, w tle Grupa Ukrzyżowania J. Seitza (2018) lewo|mały|Jedyny niezachowany nagrobek w 1. rzędzie – ks. Stalińskiego (2022) Urodził się 21 kwietnia 1835 roku w Biskupcu Reszelskim, w rodzinie organisty Floriana i Rozalii z domu Jagielki. Miał brata Sylwestra (1840–1917), który również został kapłanem w diecezji warmińskiej. Karol maturę uzyskał na Wielkanoc 1858 w gimnazjum w BraniewieZeitschrift für die Geschichte und Altertumskunde Ermlands, Beiheft 8, Anhang, 1990, Anhang, Abiturientenverzeichnis des Gymnasiums 1816–1859 , str. 112., następnie wstąpił do znajdującego się nieopodal gimnazjum seminarium duchownego. W 1861 otrzymał tonsurę, 5 kwietnia 1862 święcenia subdiakonatu, 14 czerwca diakonatu i 3 lipca 1862 przyjął święcenia kapłańskie. Był wikariuszem w Gietrzwałdzie i w kościele św. Trójcy w Kwidzynie. Od 11 kwietnia 1867 był kuratusem diaspory katolickiej w Prabutach, która posiadała tylko kaplicę na przedmieściu suskim.