W 1961 po raz pierwszy wybrany do Parlamentu Grecji, zasiadał w nim do zamachu stanu w 1967. Początkowo należał do Zjednoczonej Lewicy Demokratycznej, po rozłamie do eurokomunistycznej Komunistycznej Partii Grecji (wewnętrznej), w której był m.in. sekretarzem generalnym. W latach 1967–1972 pozostawał uwięziony. W 1974 i 1977 po raz kolejny wybierano go do Parlamentu Grecji, natomiast w 1981 i 1984 uzyskiwał mandat w Parlamencie Europejskim, gdzie należał do Grupy Sojuszu Komunistycznego. W 1985 powrócił do krajowej legislatywy, w której pozostał do 1993. W styczniu 1987 wyszedł z KKE, tworząc własne ugrupowanie Grecka Lewica, które zostało dominującym podmiotem koalicji Sinaspismos. Pozostał członkiem tej ostatniej do 2010, kiedy to przeszedł do Demokratycznej Lewicy. Od 1993 nie pełnił funkcji partyjnych.

Zmarł po długiej chorobie, 31 sierpnia 2011 został pochowany na Pierwszym cmentarzu w Atenach. Był żonaty z lekarz Kallisthenis Sbaruni, miał dwoje dzieci. Jego syn Miltos Kirkos został przedsiębiorcą i eurodeputowanym.

Przypisy