W tym samym roku założył rolniczą spółkę włościańską w Wygiełzowie i został jej prezesem. Przez 12 lat był także pełnomocnikiem gminnym.
roku uzyskał mandat do I Dumy z guberni piotrkowskiej. Startował z list Narodowej Demokracji, nie będąc jednak członkiem tej partii. Podpisał oświadczenie 27 członków Dumy Państwowej Królestwa Polskiego o stosunkach z Cesarstwem Rosyjskim z dnia 23 kwietnia 1906. Jego aktywność jako posła nie była znacząca. Po zakończeniu kadencji kontynuował pracę w organizacjach ziemiańskich. Od 1908 ponownie był radcą w Dyrekcji Szczegółowej TKZ w Piotrkowie. Do 1917 należał do Rady Towarzystwa Rolniczego Piotrkowskiego i jako delegat wchodził w skład Rady Głównej CTR. W roku 1917 powierzono mu funkcję prezesa Towarzystwa, którą piastował do śmierci. Był ponadto członkiem Komisji Rewizyjnej Syndykatu Rolniczego Piotrkowskiego (1917–1919) i członkiem piotrkowskiego oddziału Związku Ziemian (od 1917). Inicjował także powstawanie i reaktywację kół Polskiej Macierzy Szkolnej. Pod koniec życia, w okresie I wojny światowej, powołano go na stanowisko prezesa Klubu Polskiego w Piotrkowie. Zmarł w rodzinnym Krześlowie. Został pochowany na przykościelnym cmentarzu w Wygiełzowie u boku swojego brata Michała, ojca Józefa Walickiego.