Po wojnie pracował jako reporter dla „Berliner Zeitung”. Powrócił do Moskwy, by studiować reżyserię na WGIKu. W tamtym czasie był wewnętrznie rozdarty między tworzeniem i mieszkaniem w ZSRR i NRD. Ostatecznie wybrał jednak Wschodnie Niemcy, gdzie w latach 50. rozpoczął karierę filmową.
Jego filmy, realizowane dla wytwórni DEFA, często odnosiły się do wojennych wspomnień i dylematów. Największe uznanie zyskały: Gwiazdy (1959, Nagroda Specjalna Jury na 12. MFF w Cannes); Profesor Mamlock (1961, nagroda na 2. MFF w Moskwie); Podzielone niebo (1964); Miałem 19 lat (1968); Goya (1971, Nagroda Specjalna na 7. MFF w Moskwie); Mamo, ja żyję! (1977) i Solo Sunny (1980, Nagroda FIPRESCI na 30. MFF w Berlinie).
W latach 1959–1966 pełnił funkcję honorowego prezesa wschodnioniemieckiego Zjednoczenia Sztuki. Członek jury konkursu głównego na 28. MFF w Berlinie (1978). Od 1965 aż do śmierci w 1982 był prezesem Akademii Sztuk NRD w Berlinie.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemieccy reżyserzy filmowi Kategoria:Niemieccy scenarzyści filmowi Kategoria:Odznaczeni Nagrodą Państwową NRD Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 1982