Zaangażował się w działalność Ogólnogreckiego Ruchu Socjalistycznego jako doradca ds. ekonomicznych. Po dojściu PASOK do władzy zajmował stanowiska sekretarza generalnego (1981) i wiceministra (1981–1982) w resorcie koordynacji, wiceministra finansów (1982–1983) i ekonomii narodowej (1984–1987). Od lutego 1987 kierował ministerstwem handlu, następnie od listopada 1987 do lipca 1989 ministerstwem ekonomii narodowej. W 1988 był prezesem ECOFIN. W 1989 wybrany posłem do Parlamentu Europejskiego, gdzie przystąpił do frakcji socjalistycznej. W kolejnych latach pracował jako obserwator na Bałkanach z ramienia Rady Unii Europejskiej, a także konsultant i negocjator w ramach Paktu Stabilności dla Europy Południowo-Wschodniej. Był także urzędnikiem ministerstwa koordynacji i doradcą prezesa Banku Grecji, a od marca 2010 do listopada 2011 reprezentantem Grecji w Międzynarodowym Funduszu Walutowym. W 2011 wymieniano w mediach jego nazwisko jako potencjalnego premiera Grecji. W kolejnych latach był wiceprezesem Banku Pireus i szefem rady dyrektorów portu lotniczego Ateny. Od 2016 do 2019 pozostawał prezesem Banku Attika, jednak zrezygnował ze stanowiska ze względu na krytykę zarządzania ze strony organów nadzorczych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Panajotis Rumeliotis · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.