Mastif angielski – rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie mastifa, wyhodowana w Anglii. Jest jednym z największych psów świata. Psy tej rasy były pierwotnie przeznaczone do stróżowania, z czasem przejęły również funkcję psa-towarzysza. Typ dogowaty.
Rys historyczny Dawni przodkowie dzisiejszego mastifa angielskiego pochodzą z Azji Środkowej. Podobizny tych zwierząt występują na rzeźbach babilońskich. Pierwotne mastify ze względu na swoją siłę i masę ciała były przystosowywane do walk. W Anglii pojawiły się ponad 2000 lat temu. Po podboju Brytanii przez Rzymian stały się popularnymi psami bojowymi. Były przywożone do Rzymu głównie jako atrakcja dla ludzi podczas walk w amfiteatrach, gdzie walczyły m.in. z lwami, tygrysami i bykami.
W średniowiecznej Anglii mastify wykorzystywane były jako psy wojenne, a także w walkach psów i do szczucia na przywiązanego niedźwiedzia, a w XVII-wiecznej – jako psy pilnujące terenów łowieckich bogatej szlachty przed kłusownikami. Później jego popularność zmalała.
Nazwa rasy pochodzi prawdopodobnie od staroangielskiego słowa masty oznaczającego siłę. Z Anglii mastify rozpowszechniły się na inne kraje. Hodowlę w czystości rasy rozpoczęto w 1883 roku.