gospodarstw rolnych.
Motywy powołania instruktora rolnego W świetle uchwały Rady Ministrów z 1954 r. stwierdzono, że kierownictwo jednostek administracyjnych oderwane było od bezpośrednich wytwórców producentów rolnych i nie potrafiło udzielać dostatecznej, a przy tym konkretnej pomocy. Ponadto nie umiało skutecznie oddziaływać na wzrost produkcji rolniczej. Występował brak rolniczych kadr fachowych, zaś zatrudniona służba rolna charakteryzowała się niskim poziomem kwalifikacji oraz niskim poziomem wykształcenia. Ogółem tylko 3,5% osób posiadało dyplom z wyższym wykształceniem. Natomiast w służbie rolnej szczebla gromadzkiego - 5,1% agronomów i 5% zootechników charakteryzowało się wyższym wykształceniem. Poza tym występowało zjawisko niewłaściwego rozmieszczenia kadr, co powodowało słabe rozeznanie potrzeb i możliwości produkcji rolnej na danym terenie. Stwierdzono występowanie przestarzałego system płac, który nie uwzględniał kwalifikacji zawodowych oraz nie tworzył dostatecznego materialnego zainteresowania wynikami wykonywanej pracy. Ponadto zanotowano dużą fluktuację kadr.