Dane taktyczno-techniczne Okręt był kanonierką przeznaczoną do zwalczania okrętów podwodnych (we Francji klasyfikowaną jako awizo 2. klasy). Długość całkowita kadłuba wynosiła 60,2 metra, szerokość 7,2 metra i zanurzenie 2,9 metra. Wyporność normalna wynosiła 266 ton, a pełna 400 ton. Okręt napędzany był przez pionową maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 1200–1500 KM, poruszająca jedną śrubą. Parę dostarczały dwa opalane węglem kotły systemu lub Normand. Maksymalna prędkość okrętu wynosiła od 14 do 17 węzłów. Okręt zabierał 85 ton paliwa, co pozwalało osiągnąć zasięg wynoszący 2000 Mm przy prędkości 10 węzłów.
Uzbrojenie kanonierki składało się z dwóch pojedynczych dział kalibru 145 mm M1910 L/45 i dwóch zrzutni bomb głębinowych.
Załoga okrętu liczyła 55 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba „Sans Souci” został wcielony do służby w Marine nationale w 1916 roku. Kanonierka służyła podczas wojny w Zatoce Biskajskiej i na Morzu Śródziemnym. Między 1918 a 1920 rokiem jednostkę przebudowano na trałowiec, dodając do wyposażenia trał mechaniczny. Funkcję tę okręt pełnił w okresie międzywojennym do końca służby, który nastąpił w 1936 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuskie trałowce Kategoria:Kanonierki typu Ardent Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Arsenal de Lorient