Napędzany wysuszoną mieszaniną szmat oraz chloranu sodu i detonowany ładunkiem saletry amonowej. Użyty w atakach na Creggan Camp, Derry i Lisanelly Camp w Omagh, w roku 1973. Podczas ataku na posterunek policji, moździerz nie wystrzelił i zabił dwóch ludzi z PIRA obsługujących urządzenie. Mark 4 (1974): zasadniczo Mark 3 z większym ładunkiem materiału pędnego, który zwiększył zasięg do 370 metrów. Bomba została wypełniona 0,45 kilograma saletry amonowej i proszkiem aluminiowym. Użyty tylko w jednym znanym ataku na bazę w Strabane w hrabstwie Tyrone, 22 lutego 1974 roku. Mark 5 (1974): nigdy nie wykorzystany w żadnym znanym ataku, brytyjskie siły bezpieczeństwa dowiedziały się o tym po odkryciu warsztatu PIRA w Cushendall w hrabstwie Antrim w 1974 roku. Mark 6 (1974–1994): konwencjonalny 60-milimetrowy moździerz z dwójnogiem i płytą oporową o zasięgu 1100 metrów. Pocisk był napędzany ładunkiem prochu domowej roboty, odpalanym przez nabój kalibru .22 Long. Głowica bojowa wykonana z 1,4 kilograma semteksu, została zdetonowana przez kolejny nabój kalibru .22 Long po uderzeniu. Bomba uzbroiła się „za pomocą napędzanego wiatrem śmigła, które jest integralną częścią napastnika”. Pocisk Mark 6 został rzucony ręcznie na dach pojazdu opancerzonego ze szczytu Divis Flats w Belfaście, powodując rozległe uszkodzenia i kilka ofiar.