Trzy takie moździerze, wykorzystujące jako głowicę mieszankę azotanu amonu i nitrobenzenu – znanego jako „Annie” – zostały użyte 7 lutego 1991 roku w ataku PIRA na 10 Downing Street w Londynie przeciwko brytyjskiemu premierowi Johnowi Majorowi i jego Gabinetowi Wojennemu podczas I wojny w Zatoce Perskiej. Został zastąpiony przez większy Mark 15. Mark 11 (1989–?): użyty po raz pierwszy 13 maja 1989 roku przeciwko stanowisku obserwacyjnemu armii brytyjskiej w Glassdrumman w hrabstwie Armagh. Moździerz miał zasięg 500 metrów. Improvised Projected Grenade (IPG, 1985–?): broń wystrzeliwana z ramienia, użyta przeciwko pojazdom opancerzonym oraz bazom policji i armii. Wystrzeliwał głowicę wykonaną z 1,1 kilograma semteksu i trotylu. Po tym, jak w marcu 1986 roku zginął ochotnik PIRA, wprowadzono dodatkowe zabezpieczenia, ale strzelanie nadal pozostawiało wyraźny siniak na ramieniu operatora. Zastąpiony przez Projected Recoilless Impprovised Grenade (PRIG) w 1991 roku. Mark 12 (1985–?): zdalnie aktywowany moździerz wystrzeliwany poziomo przeciwko pojazdom opancerzonym.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Barrack buster · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.