Granica na Odrze i Nysie Łużyckiej – granica państwowa między Polską a Niemcami po II wojnie światowej ustalona wstępnie przez aliantów na konferencji jałtańskiej i wprowadzona w życie na mocy umowy poczdamskiej ogłoszonej 2 sierpnia 1945 r. Stanowi zachodnią granicę Polski i wschodnią Niemiec. thumb|Początek granicy – styk Polski, Czech i Niemiec thumb|Granica nad rzeką Nysą, brzeg po stronie niemieckiej thumb|Przesunięcie granic Polski w wyniku II wojny światowej; granica na Odrze i Nysie zaznaczona na zielono
Przebieg thumb|left|Początek granicy – trójstyk granic Polski, Czech i Niemiec W południowym swoim odcinku granica zaczyna się u trójstyku (znak graniczny nr 1P) – zbiegu granic trzech państw (Polski, Niemiec i Czech) na południe od Porajowa, następnie przebiega wzdłuż Nysy Łużyckiej pozostawiając po polskiej stronie tzw. „worek żytawski” (zwany też „turoszowskim”).
Nysa Łużycka dzieli kilka nadrzecznych miejscowości: Żytawa/Porajów, Görlitz/Zgorzelec, Bad Muskau/Łęknica Forst/Zasieki i Brożek, Guben/Gubin.
Nysa Łużycka kilkanaście kilometrów na północ od Gubina uchodzi do Odry;