Zgodnie z planem mobilizacyjnym OZAK nr 3 miał rozpocząć działanie 8 dnia mobilizacji powszechnej. Ośrodek był mobilizowany w koszarach 9 pułku artylerii ciężkiej. 2 września zgodnie z rozkazem Naczelnego Wodza i Ministra Spraw Wojskowych przyspieszono mobilizację jednostek II rzutu o 2 dni. Mobilizację prowadzono w oparciu o przybyłe OZN 9 dak, OZN 3 dak i część OZN 14 dak, oraz zmobilizowanych na miejscu rezerwistów, konie i wozy konne. Dowódcą OZAK nr 3 wyznaczono ppłk Jana Pałubickiego ze Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu, zastępcą dowódcy został kpt. Józef Szyszka z 3 dak. Z 9 dak do Ośrodka dotarły trzy armaty 75 mm wz. 1902/26 i bliżej nieznana grupa oficerów, podoficerów i kanonierów, w tym z wcielenia z marca 1939. Z 3 dak 10 oficerów, 7 podoficerów i ok. 300 szeregowych, część z 14 dak 3 oficerów, 5 podoficerów i 200 szeregowych. Dalszy pobór prowadzono na miejscu. Na rozkaz dowódcy OK IX gen. bryg. Franciszka Kleeberga 11 września z personelu i sprzętu OZAK nr 3 zorganizowano w oparciu głównie o żołnierzy 9 dak baterię artylerii konnej z 3 armatami. Bateria ta pod dowództwem kpt. st. spocz. Eustachego Zadory-Zadoreckiego została skierowana 12 września do Kobrynia i weszła w skład formowanej 60 DP „Kobryń”.