Pamiętał on bowiem do później starości [...] "wszystkie prastare części wozu, pługa, sochy [...] dziesiątki narzędzi pracy, części stroju, elementy architektury wiejskiej, znał najdokładniej ich konstrukcję, umiał je rysować z pamięci z najdrobniejszymi szczegółami. Znał na pamięć budowę liścia, kwiatu, ptaka, owadu, człowieka, pamiętał wszystkie wiązadła, mutry, śruby, przęsła tej olbrzymiej różnorodnej budowli natury. Ta wiedza specjalna [...] wiedza kształtu dociekliwa, precyzyjna, jubilerska, pamięć każdej formy sprawiała zapewne w jego malarstwie to, że kiedy malował na plamę, na kolor, każdy kleks definiował formę, że dekoracyjność plamy i barwa nie tylko pokrywały formę, ale były jej najbardziej trafnym i zwięzłym konstruktywnym ekwiwalentem."Stanisław Masłowski – Materiały do życiorysu i twórczości, op.cit., s.39
Wyżej wymienione cechy jego twórczej osobowości są widoczne w omawianym obrazie.
Literatura Stanisław Masłowski – Materiały do życiorysu i twórczości, oprac. Maciej Masłowski, Wrocław, 1957, wyd. „Ossolineum” Polski Słownik