Janusz ukończył Szkołę Realną Gurewicza i (lub?) z odznaczeniem renomowaną niemiecką . Należał do polskiego kółka samokształcenia. Następnie jako student Wydziału Prawnego Uniwersytetu Petersburskiego uczył w dzielnicy robotniczej za rogatką Narwską polskie dzieci języka i historii. W listopadzie 1905, gdy po rozruchach studenckich zamknięto uczelnię wyjechał do Krakowa. W latach 1908–1912 był studentem nadzwyczajnym Studium Rolniczego Uniwersytetu Jagiellońskiego. W Krakowie został członkiem Związku Walki Czynnej. Posądzony o udział w zakopiańskim zjeździe organizatorów strajku szkolnego w zaborze rosyjskim, osadzony został latem 1910 w petersburskim więzieniu Kriesty. Wydalony z Uniwersytetu Petersburskiego ukończył prawo na Uniwersytecie Kazańskim (zezwolenie na dokończenie studiów i zdawanie egzaminów otrzymał „w drodze łaski”). Po powrocie do Petersburga kontynuował działalność w Związku Walki Czynnej oraz w Zjednoczeniu Narodowym. Następnie wyjechał do Heidelbergu, a później paryskiej Sorbony, gdzie studiował prawo międzynarodowe. Zaprzyjaźniona z Januszem, jego koleżanka uniwersytecka Cezaria Baudouin de Courtenay Ehrenkreutz Jędrzejewiczowa wspominała, że „wychowywał się w Petersburgu, ale nie miał w sobie ani śladu piętna rosyjskiego. Nie brał udziału w ich życiu studenckim.