Szybki rozkład białek i tłuszczów pochodzących z odpadów zwierzęcych może być zagrożeniem dla środowiska i tworzyć problemy sanitarne, natomiast powstawanie siarkowodoru, kwasów organicznych, aldehydów i amoniaku – trudności związane z odorem. Powyższe czynniki sprawiają, że odpadów tych nie należy długo i w niewłaściwych warunkach składować. Grozi to przenikaniem zanieczyszczeń (np. chlorków, azotanów, czy siarczanów) do gleby i wód gruntowych. Proces ten trudno kontrolować zwłaszcza w państwach o mocno rozdrobnionej produkcji mięsnej.
Drobiarstwo Specyficzne odpady powstają w przemyśle drobiarskim. W ubojniach drobiu są to odpady miękkie (np. krew, jelita, wola, przełyki, skrawki skór) oraz twarde (np. głowy, łapy, czy pierze). Łącznie jest to około 89% odpadów w drobiarstwie. Z wylęgarni pochodzą niezapłodnione jajka, skorupy, a także zmarłe lub kalekie pisklęta. Zakłady jajczarskie emitują jaja odpadowe. Około 70% surowców odpadowych z drobiarstwa przerabianych jest na mączki paszowe. Szczególnie cenne są krew (surowiec wysokobiałkowy) oraz pierze (70-80% białka, przerabiane metodą termohydrolizy na białko przyswajalne;