Maksymalna prędkość okrętów wynosiła od 14 do 17 węzłów. Okręty zabierały 85 ton paliwa, co pozwalało osiągnąć zasięg wynoszący 2000 Mm przy prędkości 10 węzłów.
Uzbrojenie kanonierek składało się z dwóch pojedynczych dział kalibru 145 mm M1910 L/45 („Ardent”, „Étourdi” i „Sans Souci”) lub 100 mm M1897 L/45 (pozostałe) i dwóch zrzutni bomb głębinowych.
Załoga pojedynczego okrętu liczyła 55 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Jednostki typu Aredent zostały wcielone do służby w Marine nationale w latach 1916–1917. Okręty służyły podczas I wojny światowej na wodach Oceanu Atlantyckiego i na Morzu Śródziemnym. Między 1918 a 1920 rokiem kanonierki przebudowano na trałowce, dodając do ich wyposażenia trały mechaniczne. Większość okrętów została wycofana ze służby w okresie międzywojennym. Do wybuchu II wojny światowej dotrwały cztery jednostki, z których najdłużej w służbie (do 1944 roku) został „Tapageuse”, który w listopadzie 1942 roku został przejęty przez Wolnych Francuzów.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia