W latach 1975-1980 wraz z Katarzyną Chałasińską-Macukow zbudował pracownię optyczną, która od 1980 r. przeszła do Instytutu Geofizyki UW. Od 1991 do 2000 roku był kierownikiem Pracowni Przetwarzania Informacji. W latach 1995-2002 pełnił funkcję zastępcy dyrektora a w latach 2002-2005 dyrektora Instytutu Geofizyki Uniwersytetu Warszawskiego.
W latach 1987-2018 wykładał na Wydziale Fizyki UW, Wydziale Fizyki Uniwersytetu w Walencji (Hiszpania) i Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Jaime I w Castellon de la Plana (Hiszpania). W swojej karierze wypromował 23 magistrów i 8 doktorów.
Od 1986 roku jest członkiem (od roku 2006 – w stopniu Fellow) SPIE - Międzynarodowego Towarzystwa Inżynierii Optycznej (The International Society for Optical Engineering).
W kadencjach 2008-2011 i 2011-2014 był wiceprezydentem Międzynarodowej Komisji Optyki of (the International Commission for Optics).
W latach 2010-2020 zbudował Laboratorium Nanostruktur Fotonicznych i Plazmonicznych.
Był kierownikiem lub wykonawcą wielu grantów naukowych finansowanych przez NCBiR, NCN oraz UE (w programach ramowych 5., 6. i 7.).
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1946 Kategoria:Polscy fizycy XXI wieku Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Warszawskiego