Prowadził własną działalność gospodarczą. Od 1982 był związany z klubem zapaśniczym Cement Gryf Chełm, gdzie trenował m.in. przyszłego mistrza świata Dariusza Jabłońskiego. Był również sędzią międzynarodowym w zapasach. W latach 2005–2008 zajmował stanowisko prezesa Polskiego Związku Zapaśniczego, a od 2005 do 2009 był wiceprezesem Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

W młodości związany był ze Związkiem Młodzieży Wiejskiej i OHP. Należał do Unii Wolności, z której ramienia zasiadał w radzie miasta Chełma. W 2001 przystąpił do Platformy Obywatelskiej, z listy PO w wyborach parlamentarnych w tym samym roku kandydował do Sejmu. W listopadzie 2002 został wybrany w wyborach bezpośrednich na prezydenta miasta, zastępując Henryka Dżamana. Kandydował z ramienia Komitetu Wyborczego Wyborców Krzysztofa Grabczuka „Kocham Chełm”, zorganizowanego m.in. przez PO. W 2006 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję, przegrywając w drugiej turze z Agatą Fisz.