Napęd „Châteaurenault” był napędzany trzema trzycylindrowymi pionowymi maszynami parowymi potrójnego rozprężania. W odróżnieniu od „Guichena”, siłownia była w klasycznym układzie liniowym i maszynownie były umieszczone za kotłowniami. Maszyny umieszczone były w trzech maszynowniach w rufowej części kadłuba, z tego dwie były równoległe obok siebie. Napędzały one trzy śruby: czterołopatową o średnicy 4,4 m (środkowa) i trójłopatowe o średnicy 4,6 m. Parę dostarczało 28 kotłów systemu Normand-SigaudyByły to kotły wodnorurkowe, które z dużych okrętów zastosowano oprócz tego tylko na krążowniku „Montcalm” (, umieszczonych w czterech kotłowniach – przy tym 12 było dwustronnych, a cztery w dziobowej kotłowni jednostronne. Miały one ciśnienie robocze 15 atu Kotły nie sprawiały w tym okręcie większych problemów, natomiast problemy sprawiały maszyny parowe, które podczas prób musiały ulegać poprawkom. Przez zamianę centralnej śruby z trzyłopatowej na czterołopatową w 1904 roku zlikwidowano wibracje przy prędkościach między 18 a 19,5 węzła, natomiast pozostały wibracje przy prędkościach między 20 a 22,5 węzła.