W latach 1966–1969 pracowała jako starszy asystent w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie. Następnie w latach 1969–1983 była adiunktem w kieleckiej Wyższej Szkole Pedagogicznej. W latach 1983–1993 wykładała w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie, gdzie w 1994 została profesorem uczelni. Habilitowała się w 1985 na Uniwersytecie Jagiellońskim, a nominację profesorską uzyskała w 2000.
W początkowych latach działalności naukowej zajmowała się zagadnieniami słowiańskiej gramatyki historycznej. Prace z zakresu tej tematyki publikowane były w licznych czasopismach naukowych, m. in w Języku Polskim, Poradniku językowym, Slavii Occidentalis czy Studiach z Filologii Polskiej i Słowiańskiej.
Praca badawcza Rittel dostarczyła podstaw teoretycznych dla lingwistyki edukacyjnej. Ostatnie lata życia poświęciła na badania nad językoznawstwem historycznym.
Zmarła 26 września 2019 i została pochowana w Masłowie. Jej mężem był językoznawca Stefan Jerzy Rittel.