1 i 2 baterie w rejonie lotniska Adamkowa, jako artyleria przeciwpancerna, 3 bateria jako artyleria ppanc. zajęła stanowiska w rejonie koszar 35 pp, 3 działonami i jednym działonem nad Bugiem. 13 września po południu w rejonie Adamkowa, nawiązano styczność bojową z pododdziałami rozpoznawczymi 20 Dywizji Piechoty Zmotoryzowanej podchodzącej wzdłuż wschodniego brzegu Bugu i 10 Dywizji Pancernej podchodzącą z północy. Obie te dywizje wchodziły w skład XIX Korpusu Armijnego (mot.) gen. por. Heinza Guderiana. Baterie 1 i 2 stoczyły walkę z niemieckimi czołgami i piechotą zmotoryzowaną pod osłoną kilku plutonów piechoty. Baterie utraciły w walce jako uszkodzone i niemożliwymi do ewakuacji 3 armaty. Następnie pozostałe wycofały się do twierdzy. 14 września w godzinach przedpołudniowych oddziały 20 DPZmot. zmusiły do odwrotu z przedpola twierdzy 1 kompanię batalionu marszowego 33 pp, która wysyłała patrole rozpoznawcze w kierunku Wysokiego Litewskiego, wspartą 3 baterią artylerii. W trakcie walki wspierająca bateria utraciła jedną armatę. 15 września od ostrzału niemieckiej artylerii zostało uszkodzonych 6 armat. 16 września artyleria niemiecka ostrzeliwała w sposób skoncentrowany cytadelę, dywizjon poniósł ciężkie straty, pozostało jedynie 5 sprawnych armat. Ciężko ranny został dowódca dywizjonu mjr Stanisław Komornicki.