Nie torturuj kaczuszki () – włoski dreszczowiec typu giallo z 1972 roku w reżyserii Lucia Fulciego.
Uważany jest za arcydzieło Fulciego i jedno z fundamentalnych dzieł włoskiego thrillera, a także jeden z najbardziej niepokojących filmów nakręconych przez reżysera. Była to także jego ulubiona pozycja wśród jego dzieł. Akcja rozgrywająca się w retrogradacyjnym regionie w południowych Włoszech była wcześniej niespotykana we włoskim thrillerze.
Temat filmu inspirowany jest prawdziwym wydarzeniem, które miało miejsce w Bitonto w 1971 roku, gdzie doszło do serii morderstw, których ofiarami były dzieci.
Fabuła W miasteczku Accendura położonym w Basilicacie, tajemnicza kobieta na skraju autostrady wykopuje z ziemi szkielet martwego dziecka i ucieka. Tymczasem trójka dwunastolatków – Michele, Tonino i Bruno opuszcza mszę w kościele i idzie szpiegować dwie prostytutki i ich klientów w opuszczonym wiejskim domu. Robi to samo upośledzony umysłowo Giuseppe Barra. Gdy chłopcy się wyśmiewają z niego, grozi im śmiercią. Tymczasem ktoś wykonuje z incipitu serię rytuałów, przeszywając szpilkami lalki podobne do ciał dzieci. Michele tego samego wieczoru przynosi tacę z napojami Patrizii, właścicielce luksusowej willi, w której jego rodzice pracują. Kobieta jest zupełnie naga i prowokuje Michele’a, którego jednak woła matka.