Główny Instytut Fizyki Technicznej – jednostka organizacyjna Ministra Przemysłu Ciężkiego, istniejące w latach 1949–1951, powołana z zadaniem prowadzenie prac naukowo-badawczych w dziedzinie fizyki technicznej, mających na celu rozwój produkcji przemysłowej.
Powołanie instytutu Na podstawie zarządzenia Ministra Przemysłu Ciężkiego z 1949 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu i Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego o utworzeniu Głównego Instytutu Fizyki Technicznej ustanowiono InstytutZarządzenie Ministra Przemysłu Ciężkiego z dnia 30 maja 1949 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Skarbu i Przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego o utworzeniu Głównego Instytutu Fizyki Technicznej. .
Zwierzchni nadzór nad Głównym Instytutem sprawował Minister Przemysłu Ciężkiego.
Władze Instytutu Władzami Głównego Instytutu były: dyrekcja i Rada Naukowa.
Organem zarządzającym Instytutu była dyrekcja, powoływana i zwalniana przez Ministra Przemysłu Ciężkiego i składająca się z dyrektora naczelnego, reprezentującego dyrekcję samodzielnie oraz z podległych mu trzech dyrektorów.
Do ważności zobowiązań zaciąganych przez Instytut wymagane było współdziałanie dwóch członków dyrekcji łącznie.