Jednocześnie od 1949 roku zajmował stanowisko dyrektora Departamentu Inwestycji Ministerstwa Przemysłu Rolnego i Spożywczego, był także przewodniczącym resortowej komisji oceny projektów inwestycyjnych. Z pracy w ministerstwie zrezygnował z przyczyn zdrowotnych i został konsultantem głównego mechanika Zjednoczenia Przemysłu Cukrowniczego. W 1957 roku, gdy ze Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Rolnego i Spożywczego wyodrębniło się Stowarzyszenie Techników Cukrowników, Szarejko został członkiem jego prezydium oraz wiceprzewodniczącym zarządu głównego. W 1965 roku przeszedł na emeryturę, po czym pracował jako główny specjalista w Biurze Projektów Przemysłu Cukierniczego „Cukroprojekt” w Warszawie. W latach 1971–1977 był konsultantem w Wydziale Mechanicznym Instytutu Przemysłu Cukrowniczego. Zmarł 12 stycznia 1990 w Warszawie, został pochowany na cmentarzu komunalnym Północnym.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Roman Szarejko · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.