thumb|240px|Koszary przy ul. Rajskiej 1. Batalion Strzelców Polnych Nr 13 (FJB 13) – batalion cesarskich i królewskich strzelców polnych.
Historia batalionu Batalion został sformowany w 1849, jako jednostka czeska. Od 1883 miał swoją bazę rekrutacyjną w okolicach Krakowa, Nowego Sącza, Wadowic i Tarnowa.
Do 1913 używał nazwy wyróżniającej „Galicyjski” (niem. Galizisches Feldjägerbataillon Nr 13).
Swoje święto obchodził 4 czerwca, w rocznicę bitwy pod Magentą stoczonej w 1859.
Do 1894 batalion stacjonował w Tarnowie i wchodził w skład 24 Brygady Piechoty należącej do 12 Dywizji Piechoty.
W 1894 batalion został przeniesiony do Bochni i włączony w skład Dywizji Kawalerii Kraków.
W 1904 oddział został podporządkowany komendantowi 23 Brygady Piechoty należącej do 12 Dywizji Piechoty, a w 1905 przeniesiony do Bielska (niem. Bielitz).
W 1907 batalion został przeniesiony do Innsbrucku i włączony w skład 15 Brygady Piechoty należącej do 8 Dywizji Piechoty.
W latach 1912–1914 batalion stacjonował w Innsbrucku przy Universitätsstraße 17 i wchodził w skład 5 Brygady Piechoty należącej do 3 Dywizji Piechoty.
Batalion otrzymywał uzupełnienia (rekruta) z Okręgu 1 Korpusu.