Nadawanie miejscowościom statusu miasta jest postrzegane nie tylko jako element prestiżu lub sprawiedliwości historycznej, lecz także jako katalizator wyrównania przestrzennie niespójnego rozwoju społeczno-ekonomicznego i przez to poprawienie obsługi obszarów wiejskich. Niektóre województwa predestynują dlatego formalnie wiejskie choć wysoce zurbanizowane osiedla do roli przyszłych miast.Jak np. w przypadku woj. lubelskiego, gdzie w 2000 wytypowano 20 miejscowości do uzyskania statusu miasta do 2030 roku, w tym 15 miast zdegradowanych (Adamów, Bełżec, Garbów, Janów Podlaski, Kurów, Łaszczów, Markuszów, Modliborzyce, Piszczac, Sławatycze, Urszulin, Urzędów, Wisznice, Wojsławice i Żółkiewka) i 5 wsi nieposiadających nigdy praw miejskich (Białopole, Dołhobyczów, Dorohusk, Krzywda i Werbkowice). Jak dotąd (2026) jedynie Janów Podlaski, Kurów, Łaszczów, Modliborzyce, Piszczac i Urzędów z tej grupy zostały umiastowione; umiastowiono natomiast też 11 innych miejscowości (Czemierniki, Goraj, Izbicę, Józefów nad Wisłą, Kamionkę, Końskowolę, Lubyczę Królewską, Rejowiec, Siedliszcze, Turobin i Wąwolnicę)..