Marian Grochociński (ur. 10 grudnia 1922 w Kotuni, zm. 11 września 1995 w Gdańsku) – polski pedagog, profesor Uniwersytetu Gdańskiego.
W 1955 uzyskał tytuł magistra pedagogiki na Uniwersytecie Warszawskim. Od 1960 był starszym asystentem w Katedrze Pedagogiki Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku. W 1969 został kierownikiem Zakładu Nauczania Początkowego, a w 1972 - docentem tej uczelni. W latach 1974–1980 pełni funkcję kierownika Zakładu Dydaktyki, od 1981 - kierownika Zakładu Nauczania Początkowego Uniwersytetu Gdańskiego. W 1990 otrzymał tytuł profesora UG. Należał do Zespołu Naukowo-Dydaktycznego Szkolnictwa Wyższego i komitetu redakcyjnego pisma Życie Szkoły. Doradzał Ministerstwu Edukacji Narodowej jako ekspert ds. nauczania początkowego. W pracy naukowej zajmował się organizacją racjonalnego wykorzystania czasu wolnego dziecka, wychowaniem w rodzinie (np. mechanizmem kar i nagród)[M. Grochociński, Z zagadnień wychowania w rodzinie, w: Rodzina i dziecko, (red.) M. Ziemska, Warszawa 1986, s. 328-331] i pracą pedagogiczną w edukacji wczesnoszkolnej. Opublikował 4 monografie oraz 32 artykuły i komunikaty naukowe.