Barbara Kamińska, primo voto Haładyn, secundo voto Królik (ur. 13 stycznia 1962 w TarnowieWładysław Zieleśkiewicz, 100 lat polskiej piłki ręcznej 1918-2018, wyd. ZPRP, Warszawa 2018, s. 567–568, 948–971.Władysław Zieleśkiewicz, Barbara Kamińska – prawdziwa bombardierka, gwiazda lat 80-tych, w: Handball Polska, nr 1 (117)/2017., zm. 17 października 2022 w Obornikach Śląskich) – polska piłkarka ręczna, mistrzyni i reprezentantka Polski.
Życiorys Karierę piłkarską rozpoczęła w Pałacu Młodzieży Tarnów w 1975, od 1977 była zawodniczką Unii Tarnów, z którą w 1978 zdobyła mistrzostwo Polski juniorek. W latach 1977–1980 wystąpiła 41 razy w reprezentacji juniorskiej i młodzieżowej. W 1980 zdobyła srebrny medal Młodzieżowych Zawodów Przyjaźni.
W latach 1980–1990 reprezentowała barwy AZS-AWF Wrocław. Ze swoją drużyną zdobyła trzykrotnie mistrzostwo Polski (1984, 1989, 1990), dwukrotnie wicemistrzostwo Polski (1982, 1987) i dwukrotnie brązowy medal mistrzostw Polski (1981, 1983), a ponadto Puchar Polski w 1982 i 1989 (w sezonie 1987/1988 miała przerwę macierzyńską). Była jednym z najlepszych strzelców ligi. W 1989 została królową strzelców (235 bramek), trzykrotnie zajmowała w tej klasyfikacji drugie miejsce (1982 – 262 bramki, 1985 – 253 bramki, 1987 – 216 bramek). W 1985 ukończyła studia w Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu.