W latach 1928–1932 publikował na łamach „Czasopisma Przyrodniczego”, a także czasopisma naukowego Towarzystwa Przyrodniczego im. S. Staszica. Opisywał w nim m.in. przyrodę Polesia Konstantynowskiego będąc jednym z zaangażowanych na rzecz ustanowienia w nim rezerwatu przyrody, publikował m.in. nt. pomników przyrody Ziemi Łódzkiej – ostatnie lata swojego życia poświęcał inwentaryzacji pomników przyrody regionu łódzkiego – po jego śmierci część zgromadzonych przez niego materiałów publikowała jego żona.

Był członkiem Towarzystwa Historycznego i Towarzystwa Nauk Przyrodniczych w Poznaniu.

Udział w II wojnie światowej Patzer zaangażował się w udział w II wojnie światowej po stronie niemieckiej, od początku jej wybuchu. Dowodził oddziałem nastoletnich uczniów Gimnazjum im. F. Schillera w Poznaniu, ostrzeliwując mieszkańców Poznania na cmentarzu parafii św. Marcina przy ul. Towarowej. W wyniku jego działalności, wydano na niego wyrok śmierci, prawdopodobnie został rozstrzelany przez polskich żołnierzy.

Jego grób odnaleziono latem 1940 w Zakrzewku k. Konina.