Nowa Brama w Słupsku – zabytkowa, ceglana brama miejska w Słupsku stojąca na osi ulicy Nowobramskiej, w zachodniej części Starego Miasta. Wraz z fragmentem ceglanych murów oraz barokowym hełmem stanowi jeden z najbardziej typowych elementów architektury miasta.
Historia mały|lewo|Ulica Nowobramska i brama około 1915 mały|lewo|Widok od wschodu (od strony Starego Miasta) W średniowieczu do Słupska wjazd wprowadzały cztery bramy, z których zachowały się tylko dwie: Młyńska (od południa i Gdańska) oraz Nowa (od zachodu: Sławna, Darłowa i Szczecina).
W 1325 wspomniana została w dokumentach drewniana palisada otaczająca miasto. Wkrótce potem powstały obwarowania kamienno-ceglane i pierwsze dwie bramy: Młyńska i Holstenów. Brama Nowa powstała później. Wskazuje na to nie tylko jej nazwa, ale też konstrukcja oraz układ przestrzenny przylegającej doń zabudowy. W pierwszej połowie XIV wieku powstały najpewniej dolne partie obiektu z ostrołukowym przejazdem na osi i słowiańskim, czyli wendyjskim wątku scalania cegieł. Kondygnacja górna została dobudowana później. W latach 1380–1385 nadbudowano piętra do wysokości obecnego gzymsu wieńczącego. Około 1441 zamurowano ostrołukowy otwór od strony miasta. W połowie XIV wieku dostawiono do budowli murowane przedbramie. W 1477 uszkodzeniu w wyniku pożaru uległy szczyty i dwuspadowy dach.